Urzejowice

Komentarze

• 
  Tedy gość

  Na południe od Przeworska, przy drodze prowadzącej do Dynowa znajdują się Urzejowice. Wieś usytuowana w dolinie rzeki Mleczki. Specyficznymi cechami Urzejowic są: kształt pól, zagęszczenie zabudowań oraz układ pól podzielonych na niwy i łany. I tylko we wsi, pamiętającej dawne stosunki rodowe, mógł się zachować bez większych zmian dawny ustrój osadniczy. Z układu niw, rozmieszczenia domów, kształtu wsi stylu zabudowania poszczególnych zagród, zewnętrznego wyglądu budynków mieszkalnych i gospodarczych oraz wewnętrznego rozplanowania, rozmiaru i ilości izb mieszkalnych, a także, co najważniejsze - z olbrzymiego, niespotykanego gdzie indziej, rozdrobnienia gruntów wynika, że wpływy prawa magdeburskiego tu niemal nie dotarły. Mieszkańcy wsi to rodowici Polacy. Urzejowice to pod każdym względem czysty typ starej, polskiej wsi ze wszystkimi dodatnimi i ujemnymi jej właściwościami. Zagrody zgrupowane są w trzech zwartych dzielnicach, z których południowa to Zagrody, zachodnia (z kościołem) - Kąty, a północno-zachodnia - Zarudzie. Po przeprowadzonych w Urzejowicach badaniach archeologicznych można wnioskować o istnieniu tutaj wczesnośredniowiecznej osady (X - XIII w.). Najstarsza wzmianka o Urzejowicach pochodzi z 1411 roku. Jest nią przywilej fundacyjny kościoła z 14.IX.1411 r. znajdujący się w materiałach Archiwum Diecezji Przemyskiej. Biskup przemyski Maciej Janina zlecił prowadzenie Parafii w Urzejowicach Kanonikom Regularnym Bożego Grobu w Miechowie. Prawdopodobnie nazwa Urzejowic pochodzi z okresu, w którym rozwijał się u nas ustrój feudalny i brzmiała wtedy; Orzewice lub Urzewice. Kościół ten istniał do ok. 1700 roku, a w 1701 roku został konsekrowany i poświęcony nowy budynek kościoła. Obecny kościół jest trzeci z kolei. Był on budowany w latach 1904 -1906. Autorem projektu był inż. Henryk Hochberg ze Lwowa. Nowy kościół poświęcił ks. Teofil Łętowski, prepozyt kapituły przemyskiej w 1907 roku. Konsekracji dokonał 24 maja 1910 roku bp. Józef Sebastian Pelczar. W 1624 roku podczas wielkiego najazdu tatarskiego w tutejszej plebani kwaterował wódz tatarski Kantymir, który następnie plebanię rozkazał spalić. Kościół jednak ocalał. Pośrodku wsi naprzeciwko kościoła znajduje się Zespół Pałacowo - Parkowy z XIX wieku.

  18 lat temu | reply | hide comment
• 
  Tomasz gość

  Budowniczym ostatniego kościoła był Henryk Hochberger. / nie Hochberg /

  14 lat temu | reply | hide comment