Parochiekerk Sint-Albertus (Genk)

 beschermd gebouw, katholieke kerk, 1939_construction (en)

De kerk omvat drie bouwvolumes, die door middel van galerijen met elkaar in verbinding staan: zaalkerk, toren (met doopkapel) en pastorie (met conciërgewoning). De drie gebouwen zijn opgetrokken op een gedeeltelijk verhoogd terrein, waardoor het kerkschip dieper uitkomt en er over een soort souterrain kan beschikken, waarin een aantal praktische functies konden worden gegroepeerd: fietsenstalling en sanitair onder het schip, de oorspronkelijke sacristie onder het koor.

Zware en vrij sombere, doch imposante baksteenarchitectuur; de gevelvlakken worden geritmeerd door hoge, mijtervormige vensters, culminerend in een aan weerszijden oplopende rij langsheen het externe westerportaal; de koorafsluiting is in contrast hiermee uitgerust met rondboogvensters; her en der werd ook een oculus voorzien. De toren is opnieuw sterk geïnspireerd op de West-Vlaamse baksteengotiek, maar is in dit geval gemoderniseerd, tot een grotendeels gesloten, massieve constructie zonder steunberen, met een traptoren onder een reusachtige pinakel, mijtervormige galmgaten en bekronende oculi.

De hoofdingang wordt gevormd door een klassiek rondboogportaal met oculus, aangebouwd tegen de westgevel; de portaalruimte wordt gevormd door een centrale rondboogpoort en twee getoogde, secundaire ingangen in de dagkantwanden; de deurvleugels zijn uitgevoerd in hout met koperbeslag; hierop is alle decoratie uitgewerkt onder de vorm van medaillons (met vroegchristelijke motieven) en banden met Latijnse en Griekse opschriften. Ook de poorten van de toren en de verbindingsgalerij tussen toren en kerk zijn met koperbeslag afgewerkt, hier echter op een gestileerder manier, met noppen en traanvormige elementen.

id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/200589