Parochiekerk Sint-Lambertus (Hechtel)

 beschermd gebouw, katholieke kerk, 15th century construction (en)

Waarschijnlijk was het eerste heiligdom een eenvoudig houten kerkje. Waarschijnlijk tussen de 11de en de 13de eeuw, vervanging door een romaanse kerk van veldstenen. Al vóór de 15de eeuw, bestaan van een Onze-Lieve-Vrouwealtaar. Vóór 1476, wederopbouw of vergroting van de kerk. In 1476, toelating vanwege prins Lodewijk van Bourbon voor de bouw van de kerktoren.

Eind 15de eeuw, bouw van de laatgotische oosttoren, zonder portaal. In 1516, vermelding van de altaren van het Heilig Kruis en de Heilige Maagd. In de 17de eeuw en begin 18de eeuw, herstellingswerken. In 1837, afbraak van de oude kerk en bouw van een nieuwe. Dit bedehuis omvatte drie beuken, verlicht door brede getoogde vensters en voorzien van een gezamenlijke bedaking met gracieuze dakruiter. De toren kreeg een oostportaal.

Circa 1908, herstelling van de in slechte staat verkerende toren, naar ontwerp van architect J. Gilson (Brussel, ontwerp van 1907). In 1908-13, herstelling van de kerk en haar meubilering: bevloering, kroonlijsten, orgel, communiebank, schildering van het koor enzomeer. Circa 1930, verre staat van verval van de te klein geworden kerk. In 1937, overbrenging van het weleer rond de kerk gelegen kerkhof naar de Lommelsebaan.

In 1938-39, bouw van het huidige bedehuis ten zuiden van de oude kerktoren op een deel van het kerkhof, naar ontwerp van architect F. Vandendael (Heverlee), geholpen door kanunnik R. Lemaire, professor aan de Katholieke Universiteit Leuven; tevens verhoging van de torenspits en dichten van het oostportaal van de toren; gedenksteen van zandsteen in het portaal rechts van de ingang, met volgend chronogram: CVLMINA SVB VETERI TVRRE/ AEDES EXPLICAT AVCTA (1938). De ingenieur belast met de betonstudie was de Heer Charlet (Leuven). De Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen gaf haar goedkeuring op 12 maart 1937, met volgende opmerking: bij de uitvoering der werken dient de ontwerper de hoogte van de hoofdbeuk te verminderen, ten einde den ouden toren meer vrij te laten. Aanbesteding en uiteindelijke toevertrouwing aan de firma gebroeders De Pessemier (Nederbrakel). Op 19 september 1939, inwijding van het nieuwe heiligdom door Moseigneur Kerckhofs, bisschop van Luik.

Tijdens de bevrijdingsgevechten van september 1944, zware schade door granaatinslagen, ook aan interieur en glasramen. Kort na de bevrijding, afbraak van de kerkhofmuur voor de kerk. In 1949, restauratiewerken.

id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/80466