Obóz Stalag VIIIC (Żagań)

 II wojna światowa 1939-45, prisoner-of-war camp (en)

Stalag VIII C Sagan - Mannschaftsstammlager (Żagań), stały obóz - Powstał na przełomie września i października 1939 r. Ogólny jego obszar wynosił ok. 480.000 m². Obóz ten zlokalizowany został na południowym skraju miasta, przy szosie biegnącej do Iłowy Żagańskiej (Halbau). W początkowym okresie przebywało w nim kilka tysięcy Polaków - uczestników kampanii wrześniowej. W 1940 roku żołnierzy polskich pozbawiono statusu jeńca wojennego i wywieziono w głąb Niemiec na przymusowe roboty. Obóz przeznaczono dla jeńców francuskich, których liczba rok później przekroczyła 45.000. W tym czasie zaczęto kierować do obozu Belgów, Brytyjczyków, Jugosłowian, Włochów, Amerykanów, Czechosłowaków, Greków, Holendrów, Kanadyjczyków a także jeńców radzieckich. W skład armii francuskiej wchodziło wielu żołnierzy z krajów kolonialnych, stąd też w Stalagu VIII C znaleźli się również między innymi : Algierczycy, Marokańczycy, Senegalczycy. We wrześniu 1944 r. na terenie Stalagu VIIIC więzieni byli jeńcy AK z Powstania Warszawskiego. Jeńcy AK byli także więzieni przez Armię Radziecką po wyzwoleniu obozów w lutym 1945 roku. Po selekcji jeńcy AK byli wywożeni na Sybir.