Zernikecomplex

 universiteit, complex- dont use this category

 Een foto toevoegen

Frederik Zernike (Amsterdam, 16 juli 1888 — Amersfoort, 10 maart 1966) was een Nederlands natuurkundige die in 1953 de Nobelprijs voor de Natuurkunde ontving voor zijn uitvinding van de fasecontrastmicroscoop. Met dit instrument, een aanvulling op de gewone microscoop, kan het inwendige van levende cellen zichtbaar worden gemaakt. Tevoren was dit onmogelijk omdat voor de gewone microscopie dodelijke kleurstoffen onontbeerlijk waren.

Ook werkte hij aan de Zernike-polynomen, een wiskundige techniek die gebruikt kan worden om afwijkingen van lenzen in optische systemen te bepalen.
Frits Zernike werd geboren als zoon van Carl Frederick August Zernike en Antje Dieperink, beiden wiskundedocenten. Van zijn vader erfde hij de passie voor natuurkunde. Na zijn studie chemie met natuurkunde en wiskunde als bijvak aan de universiteit van Amsterdam kreeg hij verschillende wetenschappelijke prijzen in 1908 en 1912 (voor opalescentie in gassen). Van 1913 tot 1915 was hij bij het Sterrenkundige Laboratorium aan de Rijksuniversiteit Groningen assistent van Jacobus Cornelius Kapteyn. In 1915 werd hij lector in de theoretische natuurkunde en in 1920 werd hij benoemd tot hoogleraar.
In Groningen is het complex van de Rijksuniversiteit naar Zernike vernoemd: het Zernikecomplex met onder andere het Zernike Science Park, Zernikegebouw en de Zernikeborg. Hier zijn de Faculteit Wiskunde en Natuurwetenschappen, de faculteit Bedrijfskunde, de faculteit der Economische Wetenschappen en de faculteit der Ruimtelijke Wetenschappen gevestigd.

In het Zernikegebouw zit onder andere SRON een instituut dat aan ruimteonderzoek doet en regelmatig satellieten het heelal in laat 'schieten'. In Groningen, Haren en Zuidlaren is het Zernike College gevestigd, een vereniging van middelbare scholen die zowel regulier als Montessorionderwijs aanbiedt.

Ook is er een krater op de maan naar hem vernoemd.



nl.wikipedia.org/wiki/Frits_Zernike