Langgestrekte hoeve

 boerderij (73), beschermd gebouw, 1908_construction (en)

De langgestrekte hoeve is de enige overgebleven vakwerkbouw in de Leemkuilstraat en dateert van 1908. Een jaar later werd het erf begrensd door een bakhuis.

Op het moment van bescherming bestond het complex uit een gebouw dwars op de straat, met een voorerf dat aan de achterzijde door een bakhuis afgebakend werd.

Het hoofdvolume is opgetrokken in vakwerk, zeven traveeën breed en anderhalve bouwlaag hoog onder een zadeldak met Vlaamse pannen. Het gebouw behield grotendeels zijn structuur in stijl- en regelwerk. De kopgevel is gedeeltelijk versteend, de eerste traveeën van de langsgevels hebben een hoge bakstenen stoel (halve bouwlaag). Op het moment van bescherming was het vakwerk met lemen vullingen gevuld; het geheel was wit gekalkt. Voor 2009 werd het gebouw gerestaureerd.

Centraal in de voorgevel waren twee deurtjes te situeren, gekoppeld aan een stijl. Het linkerdeurtje fungeerde als ingang van het woonhuis, het rechterdeurtje vormde de ingang tot de voormalige stal. Deze laatste werd vervangen door een glasraam. De uiterst rechtse travee omvat een schuurpoort. Het woonhuis, met een bakstenen stoel, omvat twee vensters links van de deur. Alle raamkozijnen zijn aan een stijl gekoppeld. In de achtergevel wordt uiterst rechts een onderkelderde opkamer gemarkeerd door een keldergat met een venster erboven. Links hiervan geeft een bakstenen stoel de woonhuisbreedte aan.

id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/31678