Sanok

 miasto, tylko kontur obiektu, jednostka podziału administracyjnego III stopnia

Sanok (niem. Saanig, węg. Sánók, łac. Sanocum, jidysz Sonik, ukr. Сянік) – miasto i gmina w województwie podkarpackim, siedziba powiatu sanockiego. Położone w dolinie Sanu, u podnóża Gór Słonnych w Euroregionie Karpackim.W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa krośnieńskiego.Według danych z roku 2006, miasto miało 39381 mieszkańców.Przez Sanok biegnie droga krajowa i wojewódzka: Zator – Wadowice – Nowy Sącz – Gorlice – Biecz – Jasło – Krosno – Sanok – Medyka. W połowie XII wieku Sanok był grodem obronnym i ośrodkiem administracji stosunkowo znacznego obszaru. Najstarsza zapisana wiadomoś o Sanoku odnosi się do czasów, gdy ziemia ta należała do książąt ruskich. Jest to wzmianka mówiaca, że w r. 1150 król węgierski Gejza II, w wyprawie przeciwko jednemu z książąt ruskich, zajął gród Sanok a następnie wiele wsi koło Przemyśla. W 1339 roku jeszcze za czsów przynależności do Rusi dokonana została lokacja Sanoka na prawie magdeburskim. Przywilej lokacyjny wydał 20 stycznia 1339 r. książę Ruski Jerzy II Trojdenowicz, pochodzący z mazowieckiej linii Piastów. W 1340 r. król Kazimierz Wielki przyłączył Ruś Halicką do Polski, potwierdził prawa miejskie Sanoka. Około XVI wieku cały majątek wójtostwa wszedł w skład starostwa sanockiego. Do dzisiaj pozostała po nim nazwa "Wójtostwo" dla dzielnicy, w której wówczas znajdował się folwark wójtowski. Nad gospodarką i porządkiem w mieście czuwała rada miejska. Na sanockim zamku miał siedzibę urząd grodzki ze starostą na czele a w mieście działały sądy: grodzki, ziemski i wyższy sąd prawa niemieckiego dla całej ziemi sanockiej. Od połowy XVI aż po połowę XVIII w. nastąpił upadek Sanoka, główną przyczyną była cała seria gronych pożarów miasta. W 1566 r. pożar zniszczył Sanok do tego stopnia, że ocalały jedynie: zamek, kościół franciszkański, 5 domów i górne przedmieście. Po I rozbiorze Polski w 1772 r. Sanok dostał się pod panowanie austriackie. Zubożałe miasto przestało byc nawet stolicą ziemi sanockiej. Powolna poprawa życia gospodarczego i ożywienie w mieście datują się od połowy XVIII wieku. W 1880 r. Sanok miał 7460 mieszkańców, natomiast do 1939 r. liczba ta wzrosła do 17860 mieszkańców. W ciągu II polowy XIX wieku miasto znacznie się rozbudowało. W czasie I Wojny Światowej miasto było okupowane przez wojska rosyjskie. Sanok odzyskał niepodległoś w listopadzie 1918 r. W czasie II Wojny Światowej Sanok znajdował się pod okupacją hitlerowską od 9 września 1939 r. do 3 sierpnia 1944 roku. Okres ten zapisał się rozwiniętą działalnością konspiracyjną, związaną głównie z obsługą tras kurierskich w związku z bliskością granicy węgierskiej.






Tablice rejestracyjne:RSA