Pałac Opatów (Gdańsk)
Poland /
Pomorskie /
Sopot /
Gdańsk /
ul. Cystersów, 18
World
/ Poland
/ Pomorskie
/ Sopot
World / Polska /
pałac, architektura baroku, zabytkowy budynek, 18th century construction (en)
XVIII-wieczny rokokowy pałac w Oliwie
Muzeum Narodowe
Oddział Sztuki Współczesnej
historia:
Składa się on z dwóch członów: głównego zwanym nowym Pałacem Opackim, który frontem jest zwrócony ku południu i bocznego zwanym starym Pałacem Opackim, zwróconego frontem na wschód.
Skrzydło wschodnie jest znacznie starsze. Początkowo stała tu niewielka budowla gotycka, prawdopodobnie wzniesiona na miejscu myśliwskiego (?) zameczku książąt gdańskich. O jej XV-wiecznym rodowodzie świadczą wymiary i układ cegły (na zewnątrz pozostawiono nie otynkowane fragmenty muru) i gotyckie sklepienie krzyżowe w piwnicach. Po 1577 roku budowla ta została rozbudowana do dzisiejszych rozmiarów i służyła opatom jeszcze XVII wieku. Być może podupadła podczas wojny Polski ze Szwecją lub była szczupła do wymagań, ponieważ opaci przenieśli się do nowej siedziby.
Po całkowitym spaleniu w 1945 roku i odbudowie została przekazana Instytutowi Budownictwa Wodnego Polskiej Akademii Nauk, który południową jej część - po adaptacji - przeznaczył na mieszkania prywatne. Mieści się tu również restauracja. Na północnej ścianie budynku w 1977 roku wmurowano tablicę upamiętniającą zwycięską bitwę morską okrętów polskich nad armadą szwedzką w 1627 roku.
Kamień węgielny pod skrzydło południowe położono w 1637 roku. Powstał wówczas obiekt konstrukcji szkieletowej (?), w którym zapewne zagościło dostojne otoczenie królowej Marii Ludwiki, podążającej w 1646 roku z Francji - poprzez Gdańsk - do Polski. Za opata Franciszka Zaleskiego (1728-1740) powstał na jego miejscu rokokowy, jednopiętrowy budynek murowany, z wysuniętym ryzalitem i szczytnicą od strony wschodniej. W latach 1756-1758 podwyższono go o jedno piętro.
Od 1926 roku mieściło się tu Miejskie Muzeum Prowincjonalne. W 1945 roku pałac całkowicie spłonął, gdyż Niemcy zamienili go na skład łatwopalnych chemikaliów. Po odbudowie, ukończonej dopiero w latach 60. ubiegłego wieku (galerii południowej nie odtworzono), ulokowano tu zbiory etnograficzne Muzeum Narodowego w Gdańsku.
Obecnie zajmuje go Oddział Sztuki Współczesnej Muzeum Narodowego z interesującą Galerią Malarstwa Współczesnego, Galerią Teatralną i Galerią Promocyjną. Najpiękniejszym pomieszczeniem jest odrestaurowana Sala Muzyczna, ozdobiona rokokowymi sztukateriami, z motywami roślinnymi, architektonicznymi i muzycznymi (w formie instrumentów).
Muzeum Narodowe
Oddział Sztuki Współczesnej
historia:
Składa się on z dwóch członów: głównego zwanym nowym Pałacem Opackim, który frontem jest zwrócony ku południu i bocznego zwanym starym Pałacem Opackim, zwróconego frontem na wschód.
Skrzydło wschodnie jest znacznie starsze. Początkowo stała tu niewielka budowla gotycka, prawdopodobnie wzniesiona na miejscu myśliwskiego (?) zameczku książąt gdańskich. O jej XV-wiecznym rodowodzie świadczą wymiary i układ cegły (na zewnątrz pozostawiono nie otynkowane fragmenty muru) i gotyckie sklepienie krzyżowe w piwnicach. Po 1577 roku budowla ta została rozbudowana do dzisiejszych rozmiarów i służyła opatom jeszcze XVII wieku. Być może podupadła podczas wojny Polski ze Szwecją lub była szczupła do wymagań, ponieważ opaci przenieśli się do nowej siedziby.
Po całkowitym spaleniu w 1945 roku i odbudowie została przekazana Instytutowi Budownictwa Wodnego Polskiej Akademii Nauk, który południową jej część - po adaptacji - przeznaczył na mieszkania prywatne. Mieści się tu również restauracja. Na północnej ścianie budynku w 1977 roku wmurowano tablicę upamiętniającą zwycięską bitwę morską okrętów polskich nad armadą szwedzką w 1627 roku.
Kamień węgielny pod skrzydło południowe położono w 1637 roku. Powstał wówczas obiekt konstrukcji szkieletowej (?), w którym zapewne zagościło dostojne otoczenie królowej Marii Ludwiki, podążającej w 1646 roku z Francji - poprzez Gdańsk - do Polski. Za opata Franciszka Zaleskiego (1728-1740) powstał na jego miejscu rokokowy, jednopiętrowy budynek murowany, z wysuniętym ryzalitem i szczytnicą od strony wschodniej. W latach 1756-1758 podwyższono go o jedno piętro.
Od 1926 roku mieściło się tu Miejskie Muzeum Prowincjonalne. W 1945 roku pałac całkowicie spłonął, gdyż Niemcy zamienili go na skład łatwopalnych chemikaliów. Po odbudowie, ukończonej dopiero w latach 60. ubiegłego wieku (galerii południowej nie odtworzono), ulokowano tu zbiory etnograficzne Muzeum Narodowego w Gdańsku.
Obecnie zajmuje go Oddział Sztuki Współczesnej Muzeum Narodowego z interesującą Galerią Malarstwa Współczesnego, Galerią Teatralną i Galerią Promocyjną. Najpiękniejszym pomieszczeniem jest odrestaurowana Sala Muzyczna, ozdobiona rokokowymi sztukateriami, z motywami roślinnymi, architektonicznymi i muzycznymi (w formie instrumentów).
Artykuł Wikipedii: http://pl.wikipedia.org/wiki/Pałac_Opatów_w_Oliwie
Miasta w pobliżu:
Współrzędne: 54°24'40"N 18°33'36"E
- Budynek Pomorskiej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państowych 7.9 km
- Pałac w Kamieńcu 89 km
- Kościół pw. Świętych Apostołów piotra i Pawła 101 km
- Klasztor Karmelitów bosych 114 km
- Kościół pw. św. Barbary 123 km
- Klasztor 144 km
- Drogosze – pałac 175 km
- Kościół p.w. Św. Józefa 186 km
- Katedra Gnieźnieńska 218 km
- Kościół / Parafia rzymsko-katolicka p.w. Trójcy Przenajświętszej 266 km
- Park Oliwski 0.2 km
- Cmentarz Oliwski 0.3 km
- AWFiS Gdańsk 0.8 km
- Dolina Oliwskiego Potoku 0.9 km
- Instytut Budownictwa Wodnego PAN 1.1 km
- Planowana rozbudowa ZOO 1.2 km
- Gdański Ogród Zoologiczny 1.6 km
- Oliwa 1.7 km
- Lasy Oliwskie 2.7 km
- Przybrzeże 5.2 km