Burcht van Millen (Millen) | kasteel, herenhuis, landhuis, villa, beschermd gebouw, 17e eeuwse constructie

 kasteel, herenhuis, landhuis, villa, beschermd gebouw, 17e eeuwse constructie

De burcht van Millen evolueerde van een donjon (12de-13de eeuw) over een kwadraatvormige waterburcht (14de eeuw) tot een kasteel in Maaslandse renaissancestijl (eerste helft 17de eeuw).

De nog bestaande gebouwen van de burcht en de kasteelhoeve in het noordwesten van Millen werden als monument en de onmiddellijke omgeving als landschap beschermd bij koninklijk besluit van 27 mei 1977.

De burchtruïne omvat twee evenwijdig ten opzichte van elkaar gelegen gebouwen, waarvan het oostelijk gebouw voorzien is van een ronde toren. De oostelijke vleugel bevat de oudste kern in de mergelstenen oost- en zuidgevel, met op de hoek van beide een ronde, mergelstenen toren. Het gebouw is thans verlaagd. Het zadeldak bestaat uit Vlaamse pannen. De overige gevels zijn van baksteen, met gebruik van mergelsteen voor de speklagen, omlijstingen van de muuropeningen en hoekbanden (eerste helft 17de eeuw). Een gevelsteen met datering 1820 verwijst naar de aanpassing van het gebouw als hoeve. De west- en noordgevels vertonen 19de-eeuwse muuropeningen; de oorspronkelijke muuropeningen in mergelstenen omlijsting zijn gedicht. De oost- en zuidgevels, evenals de toren, vertonen een hoge sokkel met kernmetselwerk en parement (regelmatig verband) van silex. De muuropeningen zijn smalle spleten, gedichte kruiskozijnen en rechthoekige vensters met een mijtervormige, mergelstenen ontlastingsboog. De toren is inwendig nog voorzien van een bakstenen kruisribgewelf met mergelstenen ribben.

id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/36947