Biblioteka (Tarnobrzeg)

 historia  Dodaj kategorię

Biblioteka została założona około 1820 roku przez szlachcica, bibliofila, kasztelana i wojewodę Jana Feliksa Tarnowskiego i jego żonę Walerię ze Stroynowskich. Zbiory powiększali w drodze zakupu, darów i spadków. Pierwszy większy zakup hrabiego został dokonany w latach 1803–1804, podczas podróży po Włoszech. W 1926 roku biblioteka liczyła ok. 30 tysięcy woluminów. W grudniu 1927 roku, pożar zniszczył część zbiorów bibliotecznych. W okresie II wojny światowej część zbiorów Tarnowskich została wywieziona, a część za sprawą Róży Tarnowskiej zamurowana w piwnicach zamku. Zbory te przetrwały niemiecką okupację.
Wyposażenie, jako jednego z nielicznych wnętrz zamkowych zachowało się w całości do naszych czasów, została udostępniona za sprawą przywrócenia dawnego przejścia łączącego ją ze wspomnianym korytarzykiem. W obydwu pomieszczeniach tworzących Bibliotekę ułożono nową posadzkę ceramiczną. Oryginalne neogotyckie szafy biblioteczne zostały wypełnione książkami z XVIII–XX wieku, pozyskanymi ze zbiorów dubletowych Biblioteki Jagiellońskiej w Krakowie oraz Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu. W mniejszym pokoju Biblioteki wyeksponowano fragment starożytnej mozaiki przywiezionej na początku XIX wieku przez Tarnowskich z Włoch, jedyny tego rodzaju zabytek zachowany w Polsce.