Parochiekerk Sint-Joris (Jeuk)

 neoclassicisme (architectuur), beschermd gebouw, katholieke kerk, 19e eeuwse constructie

Parochiekerk, gelegen op het hoogste punt in her centrum van het dorp, met kerkhof aan de oost- en zuidzijden, en ertegenover de Lindehoeve.

Neoclassicistisch gebouw (1855) met westtoren toegevoegd in het eerste kwart van de 20ste eeuw. Driebeukig schip van zes traveeën en een koor met halfronde absis. Streng neoclassicistische gevel van natuursteen en arduin, geritmeerd door de hoekpilasters van de geveluiteinden en de hoger uitlopende middentravee, per niveau onderbroken door arduinen banden.

Portaal bestaande uit een rondboogdeur, geflankeerd door pilasters, onder een hoofdgestel en fronton; flankerende nissen gevat in een groter rondbogig spaarveld. Boven het portaal, een groot rondboogvenster in dito spaarveld. Twee voluten flankeren de aanzet van de ingebouwde vierkante westtoren van natuursteen; op elke zijde van de klokkenverdieping, een rondboogvormig galmgat bekroond door een oculus met omlopend, verbindend kordon en lijst die telkens deze boogrug volgt. Ingesnoerde naaldspits. Noord- en zuidgevels geritmeerd door rondboogvensters in arduinen omlijstingen met sluitsteen, imposten en lekdrempels. Opvallende steigergaten. Blinde koorsluiting. Zadeldak (leien).

id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/21689