Finski vokzal (Petrograd)

 1960_construction (en), Modern (architecture) (en), head house (train station) (en)

Savremena zgrada vokzala izgrađena je 1955–1960. godine.

Arhitektura:

U fasadu krajnje strane savremene zgrade vokzala uključen je centralni rizalit stare zgrade. Na njemu je postavljena spomen-ploča.

Prostrana blagajnička dvorana prekrivena je blagom armirano-betonskom ljuskom, jednom od prvih u gradu višerasponskih konstrukcija ovog tipa. Ravan fasade zgrade probijena je vertikalnim ostakljenim otvorima. Iznad njih nalaze se skulpturalni reljefi koji prikazuju revolucionarne događaje 1917. godine.

Krupne i sažete forme zgrade Finskog vokzala (autori: arhitekti J. Lukin, P. Ašastin, N. Baranov), piloni gotovo cijele visine zgrade, ogromni prozori, impozantni reljefni umetci daju objektu monumentalni karakter. Reljefi, liveni u gvožđu i ugrađeni u niše predviđene za njih, uspješno se slažu s opštom kompozicionom strukturom zgrade. Narod i revolucija — tema sadržaja reljefa, značajna i opravdana za te godine. Na stvaranju skulpturalnog friza radili su tadašnji diplomci Umjetničko-industrijskog učilišta im. V. I. Muhine: V. Ivanov, M. Muhin, L. Mihajlenok, A. Semčenko, G. Honin.

Danas su među njima priznati majstori. Stvaralačka traganja vođena su zajedno s arhitektom J. Lukinom. Po zamisli arhitekte, bareljefi su raspoređeni simetrično u odnosu na glavnu os zgrade. Svih sedamnaest bareljefa, od kojih se svaki odlikuje cjelovitošću kompozicije, u cjelini se doživljavaju kao jedinstven friz u kojem je izraženo jedinstvo sadržaja i ritmičke izgradnje.

Rekonstrukcija:

U periodu 2010–2012. godine izvršena je rekonstrukcija vokzala. To je povezano s pokretanjem brzog saobraćaja između Sankt Peterburga i Helsinkija.

Narodni nazivi:

Narodni nazivi vokzala: Finban ili Finval. Riječ „Finban“ potiče od njemačkog Finnischer Bahnhof — Finski vokzal na njemačkom, a „Finval“ od zvučne sličnosti. Takođe se u narodu susreću nazivi poput Finka, Finik ili Finš.