Hunebed D53

 monument, van historisch belang, megalith (en), interessante plaats

D53 is het op één na grootste hunebed in Nederland en tevens één met een bewogen geschiedenis. Hij telt 23 draagstenen, 2 sluitstenen, en 9 dekstenen, die sinds een recente restauratie weer alle keurig op de draagstenen rusten. Ook de poort is er nog, compleet met 4 draagstenen en 1 deksteen. Van de grote ovale krans zijn nog 10 stenen over. Oorspronkelijk moet die uit meer dan 40 stenen hebben bestaan. Toen Van Giffen in 1918 met het onderzoek begon, waren alle dekstenen op één na van de draagstenen gegleden. Hij kon er zes herplaatsen. Ondanks eerdere vondsten, troffen de onderzoekers in de vloerlagen de scherven van maar liefst 665 aardewerken potten aan. De grootste vondst ooit in enig hunebed gedaan. Het aantal overige voorwerpen was daarentegen bescheiden: drie vuurstenen bijlen, een pijlpunt, een knots, drie kralen van git en één van barnsteen.
In 1945 leek het lot van het hunebed te zijn bezegeld. De Duitse bezetter eiste afbraak van het monument voor de aanleg van een vliegveld. De afbraak ging door maar de Nederlandse autoriteiten wisten erger te voorkomen: Met een dragline werden meer dan 50 grote en kleinere keien behoedzaam in een 6 meter diepe kuil gedeponeerd. Lang hebben ze daar niet in gelegen. Direct na de oorlog werden ze weer opgegraven en eind 1949 begon de restauratie. In 1950 lag het hunebed er weer bij alsof er niets gebeurd was.
www.hunebedden.nl/d53.htm