Shtyllas

Comments

• 
  FATMIR LAMAJ (guest)

  PSE NDODH KËSHTU…? Para disa ditësh më takuan disa miq të vjetër nga Shtyllasi i Fierit, ish të dënuar e të persekutuar për të më shprehur një shqetësim që kishin në lidhje me pronat e tyre. Shtyllasi është një fshat internimi i ngritur në vitet e “arta” të diktaturës, ku fillimisht shërbeu si kamp pune për kanalin vaditës Vjosë-Levan-Fier dhe pasi mbaroi kanali kjo “vepër e ndritur e Partisë” të burgosurit politik i çuan për të ndërtuar vepra të tjera, ndërsa në Shtyllas sollën familje të internuara nga të gjitha krahinat e vendit. Shtyllasi mbetet gjithmonë një mozaik dhimbjesh e krahinash për të gjithë Shqipërinë që nga Veriu e deri në Jug. Të gjitha ato familje patën fatin e keq të internimit si Ndreajt, Xherahët, Gjutajt, Mirakajt, Bazellët Mihalët Pëllumbet Kapa etj, iu nënshtruan një trajtimi çnjerëzor që nga puna e detyruar, banimi në kushte skandaloze si dhe survejimit të rreptë të sigurimit të shtetit. Shumë banorë të këtij fshati nga familje të internuara përfunduan në burgje dhe arrati. Në 1991-in, me ardhjen e demokracisë shumë banorë të tij u larguan prej andej dhe Shtyllasi dalëngadalë u kthye për ta, në një kujtim të frikshëm të së kaluarës së tyre tragjike. Nga ligji famëkeq 7501, familjet e tyre të internuara ne këtë fshat, fituan tokë si gjithë të tjerët, atë tokë që për vite me radhë e kishin vaditur me gjakun, djersën dhe lotët e tyre… Ata kishin hapur toka të reja duke mbjellë plantacione të tëra me vreshta e ullinj. Në një pjesë të tokave të tyre kalon By Pass-i Levan-Fier. Dhe kuptohet për tokën e zënë paguhet një çmim i caktuar nga Qeveria. Ky çmim nuk është unik, Levani i popullor nga “agallarët” e rinj të ardhur nga zonat e Jugut, e ka çmimin për m2 1600 lekë, Shtyllasi 299m2 lekë, Pojani 868m2 lekë, diferencë e madhe për të njëjtën tokë. Ç’është ky diferencim kaq i madh?… E po, Levani, i kuadrove të Partisë dhe Pojani i lidhur ngushtë me Partinë ndërsa Shtyllasi qëndër internimi. Miqtë e mi më treguan të dokumentuara të gjitha përçapjet e tyre dëshpëruese që kanë bërë deri më sot për ta ndrequr këtë “gabim” që Qeveria Demokratike e “PD” paska bërë ndoshta “pa dashje“…por deri më sot asnjë përgjigje shpresëdhënëse. E njëjta tokë, në të njejtin vend, përkundrazi ajo e Shtyllasit duhet të kishte vlerë më të lartë se ajo e Levanit dhe e Pojanit se është tokë pjellore, ndërsa çmimi i vlerësimit i ndryshëm, shumë i ndryshëm. E kjo është mëse e kuptueshme, se të persekutuarit duhet të mbeten gjithmonë të persekutuar ndërsa të privilegjuarit e djeshëm duhet të jenë përjetësisht të privilegjuar. O e keqe, sa thellë janë rrënjët e tua! Tragjikomedia e tranzicionit të tejzgjatur shqiptar nuk ka mbaruar akoma. Ajo vazhdon të luhet ethshëm mbi kurrizin e një populli të tërë dhe veçanërisht shtresës së persekutuarve, të burgosurve dhe të shpronësuarve. Pushtetarët e derisotëm, një pjesë e të cilëve janë hajdutë e kriminelë, dallkaukë e batakçinj që u pasuruan “habitshëm” duke kullotur azadë te livadhet e pafundme të pasurive të këtij vendi, duke i grabitur, rrëmbyer, dhuruar nga partitë apo blerë me çmime qesharake. Në rastin e Shtyllasit është e pranishme dhe një aferë korruptive ku 2 pjesë anesore të rrugës nga 25 mijë m2 do t’i marrë një pronar anonim italian për të ndërtuar 2 parkinge gjigand të vulosur nga qeveria e Berishës… Dhe fshatarëve u është thenë se kjo është vendosur, ndaj ju duhet vetëm, të heshtni, të pranoni pa bëre zë grabitjen që iu bën pushteti. A ka drejtësi në këtë vend? Jo!… Ajo ka kohë që ka vdekur duke e zëvëndësuar frikshëm nga një padrejrësi e deklaruar, e cila zbatimin e ligjit e ka kthyer në interesa materiale e korruptive duke i dhënë atij përmasa të llahtarshme të një abuzimi të tejskajshëm. Moszbatimi i tij po gërryen çdo ditë e më shumë të ardhmen e këtij vendi duke e shndërruar atë në një humnerë ku dergjen ëndrrat e shqiptarëve për drejtësi e ligj. Eshtë e natyrshme që çdo qeveri në fillimet e veta, lë hapësira zhgënjimi për zgjedhësit e saj, por këto hapësira duhet të zvogëlohen dalëngadalë nëpërmjet një qeverisje të mirë, për të mos krijuar defiçite elektorale, të pamundëshme për t’u përballur në të ardhmen. Zoti Rama, ky popull kërkon drejtësinë e munguar deri më sot. Drejtësia shqiptare aktualisht është një pemë në kalbëzim të plotë ku asnjë lloj krasitje nuk i kthen dot mundësinë e ripërtëritjes… E pema e kalbur e do sëpatën në rrënjë, thotë Viktor Hygoi, shkrimtari i famshëm francez. Tek shtrati i të sëmurit për vdekje nuk vlejnë fjalët ngushëlluese të doktorit por bisturia për t’i bërë operacion plageve të tij vdekjeprurëse. Çdo operacion ka dhimbjen e tij, por është i domosdoshëm për vazhdimësinë e jetës. E ky vend e kjo shoqëri nuk duhet të vdesë nga kjo plagë e trashëguar prej tranzicionit të tejzgjatur, i projektuar dhe zbatuar djallëzisht për të qënë i tillë.O Zot, pak drejtësi që të vdesim të qetë! Fatmir Lamaj

  12 years ago | reply | hide comment