วัดศาลาปูนวรวิหาร

ตั้งอยู่ในเขตอำเภอพระนครศรีอยุธยา ริมถนนสายประตูชัย-แยกป่าโมก

ริมคูเมืองแม่น้ำลพบุรีเดิมทางทิศเหนือของเกาะเมือง มีฐานะเป็นอารามหลวง

สร้างขึ้นตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่

ในสมัยรัชกาลที่ ๓ และรัชกาลที่ ๕ สิ่งศักดิ์สิทธิ์และสิริมงคลที่สำคัญ

ภายในวัดศาลาปูน คือพระพุทธรูปสำริดสมัยอยุธยา "หลวงพ่อแขนลาย"

ซึ่งแขนด่านหนึ่งขององค์พระมีการลงอักขระยันต์ไว้อย่างชัดเจน เชื่อกันว่า

เป็นรูปเคารพของพระบรมไตรโลกนาถและพระศรีอารย์ เป็นที่เล่าลือถึง

ความศักดิ์สิทธิ์และการบนบานศาลกล่าวที่ประสบความสำเร็จในหลายๆ เรื่อง

เคยถูกขโมยหลายครั้งแต่ไม่สามารถนำองค์พระออกไปได้ภายในวัดยังมีสิ่ง

น่าสนใจอีกมากมาย เช่น ภาพเขียนฝาผนังฝีมือช่างหลวงภาย ในพระอุโบสถ

หอไตรโบราณสมัยอยุธยา และพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น ที่รวบรวมธรรมมาสน์

ตู้ลายรดน้ำ คัมภีร์พระไตรปิฎก และสิ่งของเครื่องใช้สมัยโบราณไว้อย่างสมบูรณ์

ท้าวศรีสุดาจันทร์ วางยาพิษจนสวรรคต เหล่าขุนนางจึงได้สร้างวัดแก้วฟ้าน้อย

พร้อมกับพระพุทธรูป ปางอู่ทองถวายเป็นพระราชกุศล ในช่วงสองร้อยปีกิติศัพท์

ของความศักดิ์สิทธิ์ขจรขจายไปทั่วสืบมาจนปัจจุบัน