Kopiec Powstania Warszawskiego (Warszawa)

Kopiec usypany po wojnie z gruzów zniszczonej Warszawy, ok. 31 m. wysokości wzglednej. W 50 rocznicę Powstania Warszawskiego, w 1994 roku, byli żołnierze Armii Krajowej ustawili na jego szczycie piętnastometrowy pomnik - znak Polski Walczącej.
Dla uczczenia kolejnych rocznic wybuchu Powstania na szczycie Kopca rozpalany jest ogień płonący przez 63 dni od 1 sierpnia .
Niektórzy nazywają go kopcem Kucejki, lub kurhanem Kucejki, na cześć kapitana Wojska Polskiego, który w latach sześćdziesiątych prowadził zajęcia w ramach Studium Wojskowego Uniwersytetu Warszawskiego. Stefan Meller w książce "Świat według Mellera" mówi, że kopiec nazwano tak, ponieważ Kucejko wywoływał wśród słuchaczy zachwyt swoimi opowieściami. Inne źródła podają, że ponieważ studenci pod jego dowództwem musieli biegać dookoła kopca.
Natomiast okoliczni mieszkańcy, którzy byli świadkami powstawania kopca nazywali go od początku i do dziś używają nazwy "Zwałka".

Na kopiec prowadzą ponoć najdłuższe schody w Warszawie, widać z niego ciekawą panoramę Warszawy (wykorzystaną przez Kazimierza Marcinkiewicza w plakacie wyborczym w wyborach na prezydenta Warszawy w 2006 roku). Na zboczu od strony Trasy Siekierkowskiej jest tor rowerowy.

Film o historii nazwy, z subiektywnym opisem (można otworzyć np.: darmowym programem IrfanView): zk.gik.pw.edu.pl/kartomedia/aalb/film.wmv