Hoeve Het Hobos (Overpelt)

 boerderij, beschermd gebouw, 18e eeuws constructie

In de 16de eeuw, vermeld als Hoogbos, naar de ligging op één der hoogste punten van de gemeente (54 meter). In 1788, oprichting van een bijkomende jeneverstokerij door vooraanstaand jurist J.M. Clercx, die het goed in 1769 aankocht. In 1793, overname van Het Hobos met bijhorigheden en jeneverstokerij door zijn zoon, J.M. junior. In de periode 1842-77, aanwezigheid van een rosmolen (moutmolen). Circa 1910, restauratie, onder andere aanpassing van muuropeningen en hernieuwing van dak. Niet voorkomend op de Ferrariskaart (1771-77). In de Atlas van de Buurtwegen (1845) Hobos Boerderij genoemd en aangeduid aan een kruising van zandwegen en quasi in zijn huidige configuratie, met ten westen, aan de overzijde van de westelijke dreef, een nu verdwenen dienstgebouw, en een veel kleiner dito ten zuidoosten.

Het Hobosdomein werd als landschap beschermd. Het was oorspronkelijk een heidegebied, dat vanaf de 16de eeuw werd ontgonnen. De gronden werden eerst in cultuur gebracht voor akkerbouw en later voor experimentele bosbouw. Het domein bestaat uit weilanden rond het gebouwencomplex en op de oevers van de Gortenloop. De akkers zijn verdwenen, daar stelselmatig omgezet in weilanden. Laatstgenoemden worden omgeven door dreven en houtwallen, waarop voornamelijk zomereik en grove den groeien. De boomgaarden liggen respectievelijk ten noorden en ten oosten van het gebouwencomplex. Een groot deel van het domein wordt ingenomen door bosbestanden van den en eik. Enkele percelen naaldhout dateren nog uit de eerste experimentele bosbouwcultuur in Noord-Limburg (tweede helft 19de eeuw).

id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/80361