Młyn wodny (Oborniki)

 produkcja, młyn wodny

Młyn zbożowy zwany też młynem Dahlmanna - to stary młyn, który został wybudowana w latach 1884 - 1908. Pierwsze wzmianki o młynie znajdują się w historii miasta już w XVI w. W XVII w. młyn został sprzedany przez ówczesnego starostę obornickiego Busów, następnie przeszedł w ręce rodziny Dittmar i ostatecznie przemysłowca Edwarta Dahlmanna, który go rozbudował i przystosował do nowoczesnych zasad gospodarowania. Dalhmann był jego właścicielem do 1945 roku.
Na zespół młyna składają się: budynek o przeznaczeniu mieszkalno - usługowym, śrutownik, młyn (budynek właściwy, kaszarnia, turbinownia, maszynownia - kotłownia) i tzw magazyn płaski. Budynek posadzony jest bezpośrednio na fundamencie, ściany zewnętrzne wykonane są z cegły pełnej, palonej, natomiast cały budynek za wyjątkiem części wschodniej jest nieotynkowany. Konstrukcja dachu jest drewniana, płatwiowo - kleszczowa o podwójnym stolarzu wsparty na drewnianych słupach pokryty deskami i papą. Pod budynkiem młyna przepływa jedna z odnóg rzeki Wełny, dzięki temu jeszcze przed II wojną światową zainstalowano prąd stały i turbinę wodną. Początkowo młyn napędzany był przez maszynę parową, a potem energią elektryczną wytwarzaną przez turbinę.
Zespół młyna po II wojnie światowej uległ innowacji. W latach 70-tych rozpoczęto wymianę większości urządzeń młynarskich. Zmieniają się również przeznaczenia budynku. W dawnym budynku mieszkalnym urządzono biuro z laboratorium i sklep przyzakładowy. Budynek śrutownika zamieniono na budynek socjalny i mieszkanie pracownicze. W pomieszczeniach kotłowni zainstalowano trafostację. Natomiast magazyn zbożowy został zmieniony na magazyn ogólny.