Mury miejskie, kamienno-ceglane, zbudowane zostały w ciągu XV wieku w miejsce dawnych wałów ziemnych. Otaczały one miasto od południa wzdłuż ulicy Pod Blankami i miały dwie bramy u wylotów ulicy Długiej: na wschodzie - Kujawską, na zachodzie - Poznańską; trzecia brama - Gdańska - znajdowała się po drugiej stronie Brdy na początku drogi Gdańskiej i zamykała dojście do miasta od północy. Do zamku prowadziła nadto bramka na końcu dawnej ulicy Żabiej (dziś: Teofila Magdzińskiego). Z murów wyrastało kilka baszt ze strzelnicami. Do dziś zachowała się tylko jedna baszta pomiędzy ulicą Pod Blankami a Nowym Rynkiem. Mury miejskie zostały w znacznym stopniu zniszczone w czasie wojen szwedzkich w XVII w. Później część ich posłużyła do dalszej zabudowy miasta. W postaci nieobudowanej przetrwał do naszych czasów zaledwie mały fragment murów między Wałami Jagiellońskimi a ulicą Pod Blankami.