Waligóra 936 m n.p.m

Waligóra (niem. Heidelberg), najwyższy szczyt 936 m n.p.m. Gór Suchych i całych Gór Kamiennych; leży, odpowiednio, w ich północnej i środkowej części. Jest jedną z najwyższych gór Sudetów Środkowych.

Masyw Waligóry tworzy wydłużony południkowo, kilkusetmetrowej długości grzbiet z łagodnym zboczem południowym i bardzo stromymi pozostałymi; najlepiej widoczne, północne, opada bardzo ostro ku Przełęczy Trzech Dolin, czyniąc górę dominującym elementem krajobrazu tego miejsca.

Waligóra zbudowana jest z permskich porfirów kwarcowych. Jej zbocza porasta mieszany las bukowo-świerkowy, przerzedzony w wyniku klęski ekologicznej.

Waligóra należy do Korony Gór Polskich, Korony Sudetów i Korony Sudetów Polskich.

Szczyt stał się celem wycieczek już w XIX w., gdy był odsłonięty i stanowił dobry punkt widokowy. Po roku 1945 istniała na nim drewniana wieża triangulacyjno-widokowa, jednak popadła w ruinę i została rozebrana. Mimo obecnego braku punktu widokowego pozostaje popularnym celem wycieczek pieszych, głównie dzięki bezpośredniej bliskości Przełęczy Trzech Dolin, na której znajduje się duży węzeł szlaków, schronisko Andrzejówka i tereny do narciarstwa biegowego i zjazdowego.

Na szczyt Waligóry prowadzą 2 szlaki:

* żółty pieszy, od Przeł. Trzech Dolin do Sokołowska przez ruiny zamku Radosno,
* odboczka górskiego szlaku rowerowego z Głuszycy przez Radosną do Przeł. Trzech Dolin (wyznakowany w 2004 roku przez gminę Głuszyca).

U podnóża góry przebiegają szlaki:

* niebieski pieszy, od Przeł. Trzech Dolin do Sokołowska przez Suchawę,
* górski szlak rowerowy wokół Głuszycy (wyznakowany w 2004 roku przez gminę Głuszyca).